TRANSHÜMANİZM VE POSTHÜMANİZM YAKLAŞIMLARINDAKİ İNSAN ANLAYIŞININ VAROLUŞÇU FELSEFE BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ
TRANSHÜMANİZM VE POSTHÜMANİZM YAKLAŞIMLARINDAKİ İNSAN ANLAYIŞININ VAROLUŞÇU FELSEFE BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.18289255Anahtar Kelimeler:
Transhümanizm, Transhuman, Posthümanizm, Posthuman, Biyoteknoloji. Yapay zekâ teknolojisi, Varoluşçu felsefe.Özet
Transhümanizm ve posthümanizm kavramlarının, sanatsal, kültürel ve felsefi temellerinin yüzyıllar öncesine dayandığını ifade etmek mümkündür. Bununla birlikte 21. yüzyılın başlarından itibaren biyoteknoloji, nanoteknoloji, genetik mühendisliği ve yapay zeka teknolojisi gibi bilim alanlarındaki hızlı gelişmelere paralel olarak bu kavramların literatürdeki kullanımının yaygınlaştığını ve felsefi bağlamda da tartışılmaya başladığını görmekteyiz. Bu noktada, bilim ve teknoloji endeksli kavramlar olan transhümanizm ve posthümanizm, insanın geleceği ve insan-merkezli düşüncenin sınırları üzerine odaklanan iki ayrı ama birbiriyle ilişkili felsefi ve kültürel yaklaşımlar olarak karşımıza çıkmaktadır.
Çalışmamızın odak noktasını oluşturan transhümanizm ve posthümanizm kavramları insanlığı dönüştürme ve teknolojik insan anlamında yeniden inşa etme düşüncesinde ortak bir tavır içindedirler. En temel farkları ise; transhümanizm, teknoloji çağını insanın gelişme sürecinde bir araç olarak kullanmakta iken posthümanizm, sadece araç olarak kullanmakla kalmaz ve teknoloji çağı ile insanı bütüncül hale getirmek ister. Özellikle posthümanizm, hümanizmin tersine insan merkezli bir anlayışa sahip değildir. Posthümanizm, insana benzersizlik atfeden ve insana diğer varlıkların üzerinde bir konum biçen her türlü hümanist yaklaşımları ve kültürel kabulleri eleştirir. Gelinen noktada, yapay zeka ve teknoloji çağında karşımıza çıkan, yarı insan yarı makine özelliğinde olan ve transhümanizm sürecinin sonunda ulaşılan varlığa ‘posthuman’ adı verilmektedir. Transhuman’ı Homo sapiens’ten ‘posthuman’a geçiş sürecindeki dönüşüm hali, posthuman’ı ise bu sürecin sonunda ulaşılan varlık olarak niteleyebiliriz. Söz konusu ettiğimiz bu iki yaklaşımın teknoloji merkezli insan anlayışının aksine varoluşçu felsefe, insanı merkeze alarak; varoluşun özden önce geldiği ve bilinç sahibi insanın özgür eylemleriyle sonradan kendisini inşa ettiği ilkesinden hareket eder. Bu doğrultuda çalışmamızda, yapay zeka odaklı teknolojik insanı merkeze alan transhümanist ve posthümanist yaklaşımların insan anlayışlarının; varoluşçu felsefenin temel kavramları ve ilkeleri açısından değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.
Referanslar
Aslan Y. H., (2016). “Bir Derleme: Benlik Kavramına İlişkin Bazı Yaklaşımlar ve Tanımlamalar”, Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, sayı: 48:79-89.
Aytepe, M. (2025). “Transhümanizmde İnsanın Bütünlüğü Sorunu”, İslami İlimler Dergisi, 40: 389-407.
Başak, A., Posthümanizm - Kavram Kuram Bilim-Kurgu. Siyasal Kitabevi, Ankara, 2020.
Braidotti, R., İnsan Sonrası Bilgi, Çev. Seyram Sam-Eda Çaça, Kolektif Kitap, İstanbul, 2019.
Dağ, A., “Önsöz”, Din ve Transhümanizm, (ed. Talip Demir), Eski Yeni Yayınları, Ankara, 2021.
Dağ, A., Transhümanizm: İnsanın ve Doğanın Dönüşümü, Elis Yayınları/Ankara, 2018.
Dağ, A., İnsansız Dünya: Transhümanizm, Ketebe Yayınları, İstanbul, 2020.
Demir, A. (2018). “Ölümsüzlük ve Yapay Zekâ Bağlamında Trans-Hümanizm”, AJIT-e: Bilişim Teknolojileri Online Dergisi, 9(31), 95-104.
Doğan, H., (2024). “İnsan Olmanın Anlamı ve Anlamsızlığı: Posthümanist Sanatın Romantik Estetiği”, Art Vision, 30(53): 187-196.
Dvorsky, G. and Hughes, J. (2008). Postgenderism: Beyond the Gender Binary. Institute for Ethics and Emerging Technologies.
Francesca. F., (2013). “Posthumanism, Transhumanism, Antihumanism, Metahumanism, and New Materialisms Differences and Relations”. An International Journal in Philosophy, Religion, Politics, and Arts. Sayı 8, 26-32.
Foulquie, P., Varoluşçunun Varoluşu, Çev. Yakup Şahan, Toplumsal Dönüşüm Yayınları, İstanbul, 2002.
Gacar, H. A., (2024). “Hümanizm, Post-hümanizm ve Trans-hümanizm’in Sinemada Temsili: I, Robot Filmi Örneği”, Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Araştırma Dergisi, 24: 81-104.
More, Max (2010). “The Overhuman in the Transhuman”, Journal of Evolution and Technology, 21:1-4.
Köktürk, M., Dijital Çağ Üzerine Düşünceler, Net Kitaplık Yayıncılık/ Ankara, 2021.
Nick Bostrom, N., “The Transhumanist Faq” Published by the World Transhumanist Association, 2003.
Nietzsche, F., Böyle Buyurdu Zerdüşt, Çev. Mert Hüseyin Ergül, Erasmus Yayınları, İstanbul, 2018.
Nietzsche, F., Ecco Homo, Çev. Tolga Eraslan, Sis Yayıncılık, İstanbul, 2014.
Robert Ranisch ve Stefan L. Sorgner, ed., Post- and Transhumanism: An Introduction, Peter Lang Edition, Frankfurt, 2014.
Sartre, J. P., Varlık ve Hiçlik: Fenomenolojik Ontoloji Denemesi (1.baskı). Çev. T. Ilgaz. İthaki Yayınları, İstanbul, 2021.
Schneıder, S., Yapay Sen (Yapay Zeka ve Zihnin Geleceği), Çev. Tülay Tosun, Tellekt, İstanbul, 2022.
Şengel, B., Edebiyatta Transhümanizm ve Posthümanizm, Gece Kitaplığı, Ankara, 2024.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 Academy International Journal of Humanities and Social Sciences

Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.